
Янка Лучына (сапраўднае імя — Іван Люцыянавіч Неслухоўскі) – беларускі паэт. Пісаў на беларускай, польскай і рускай мовах.
Ён нарадзіўся 6 ліпеня 1851 года ў Мінску. Паходзіў са шляхецкага роду Лучыўка-Неслухоўскіх. Яго бацька, Луцыян Юр’евіч, быў тады столаначальнікам у Мінскай палаце грамадзянскага суда, дзе пасля, які атрымаў чын калежскага асэсара, стаў сакратаром. Хоць род паэта быў досыць старажытным, сенат зацвердзіў іх дваранскае званне не адразу, а праз паўторнае прадстаўленне ў 1838 годзе.
Янка Лучына — адзін з асноўных псеўданімаў Івана (Яна) Неслухоўскага. Ім ён падпісваў толькі беларускамоўныя творы. Псеўданім паходзіць ад Лучивко, прыстаўкі (прыдомка) складовай прозвішчы паэта. Псеўданім сімвалізаваў духоўнае яднанне творчасці паэта з беларускім народам і яго асветніцкую ролю. Прыпадабненне лучыне, крыніцы святла святла ў сельскай хаце.
У 14-гадовым узросце стаў навучэнцам Мінскай класічнай гімназіі, якую скончыў у 1870 годзе ў шэрагу лепшых вучняў. Пазней, у 1870-1871 гадах, Іван Неслухоўскі вучыўся на матэматычным факультэце Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта. Ён паспяхова здаў уступныя экзамены і правучыўся так аж да мая 1871, пасля чаго папрасіў дазвол на адпачынак і, не чакаючы сесіі, выехаў у Мінск. Нечакана яго выбар спыніўся на прафесіі інжынера, і ўвосень 1871 года Іван Луцыянавіч аформіў адлічэнне з універсітэта і паступіў у Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны тэхналагічны інстытут, які скончыў у 1877 годзе, пасля чаго працаваў начальнікам галоўных чыгуначных майстэрняў у Тыфлісе. На Каўказе, магчыма, пазнаёміўся з Максімам Горкім.
У канцы 1870-х гадоў пасля няўдалага падзення яго разбіў параліч, пасля чаго ён атрымаў магчымасць вярнуцца ў Мінск, дзе пачаў працу ў тэхнічным бюро Лібава-Роменскай чыгункі. Пасля падзення Неслухоўскі мог хадзіць толькі з дапамогай двух палак, якія служылі яму апорай, але пры гэтым наведваў тэатры і нават хадзіў на паляванне, што давала падставу чуткам пра тое, што ён сімуляваць хвароба.
Іван Люцыянавіч Неслухоўскі памёр 16 ліпеня 1897 годзе ва ўзросце 46 гадоў. Пахаваны разам са сваёй жонкай на Кальварыйскіх могілках Мінска каля капліцы.


































