Янка Журба (сапраўднае iмя Іван Якаўлевіч Івашын) — беларускі паэт.
Янка Журба нарадзіўся 30 красавіка 1881 года ў сялянскай сям’і. Пасля заканчэння Полацкай настаўніцкай семінарыі ў 1902 годзе ён пачаў сваю педагагічную дзейнасць, выкладаючы ў пачатковых школах на Віцебшчыне. У перыяд з 1906 па 1909 год ён працягнуў адукацыю ў Глухаўскім настаўніцкім інстытуце. Пасля гэтага Янка Журба працаваў выкладчыкам рускай мовы і літаратуры ў гарадскіх і пачатковых вучылішчах на тэрыторыі Украіны, Беларусі і Расіі. Ён таксама ўдзельнічаў у навукова-педагагічнай камісіі Наркамасветы БССР і займаў пасады інспектара ў Бабруйскім і Калінінскім (Клімавічы) акруговых аддзелах народнай асветы з 1923 па 1927 год. З 1927 па 1934 год ён выкладаў у Чэрыкаўскай сямігадовай школе і Магілёўскім медыцынскім вучылішчы. У 1934 годзе Янка Журба пераехаў у Мінск, дзе працаваў у Інстытуце мовазнаўства АН БССР, але ў 1937 годзе быў вымушаны пакінуць працу з-за праблем са зрокам.
У 1939 годзе ён стаў членам Саюза пісьменнікаў СССР. З 1941 года і пасля вайны ён пражываў у Чашніцкім раёне.
Апошнія гады жыцця Янка Журба правёў у Полацку, знаходзячы прытулак у сваякоў, манашак зачыненага Свята-Еўфрасінеўскага манастыра, а затым у доме састарэлых. Ён памёр 7 студзеня 1964г
