27 лютага 75 гадоў Расціславу Бензяруку

Расціслаў Мацвеевіч Бензярук нарадзіўся 27 лютага 1944 года ў вёсцы Стрыганецкія Бусні Жабінкаўскага раёна ў сялянскай сям’і. Бацька Расціслава загінуў у баях за Польшчу незадоўга да Перамогі, і ўсе клопаты пра нялёгкія сямейныя справы ляглі на плечы маці, якой давялося самой гадаваць сыноў – Паўла і Расціслава.

Прага да творчасці ўзнікла ў малодшага з братоў яшчэ ў школьныя гады. Таму ў 1961 годзе пасля заканчэння Ракітніцкай сярэдняй школы Расціслаў паступіў на філалагічны факультэт Брэсцкага педінстытута імя А.С. Пушкіна. У студэнцкія гады юнак напісаў невялікую аповесць на рускай мове “Судьба одинокой птицы”.

Пасля інстытута па размеркаванні працаваў настаўнікам рускай мовы і літаратуры ў Бастынскай сярэдняй школе Лунінецкага раёна.

У красавіку 1970 года ў газеце “Зорька” было апублікавана яго апавяданне “Ленкин характер”. З таго часу казкі, апавяданні, гумарэскі Бензерука сталі часта з’яўляцца на старонках дзіцячых і дарослых перыядычных выданняў: “Вясёлка”, “Бярозка”, “Піянер Беларусі”, “Работніца і сялянка”, “Вожык”, “Чырвоная змена”.

У 1971 годзе Расціслаў Мацвеевіч разам з сям’ёй  вярнуўся ў Жабінкаўскі раён, у вёску Азяты.. Некаторы час ён настаўнічаў у Азяцкай сярэдняй школе, а з 1974 года стаў працаваць у рэдакцыі раённай газеты “Сельская праўда”.

У 1973 годзе казка “Зайцаў кажушок” Расціслава Бензерука ўвайшла ў чытанку “Роднае слова” для першага класа агульнаадукацыйных школ, пазней у дапаможнік для дзіцячых садзікаў было ўключана апавяданне “Новы зуб”. На сённяшні дзень больш за 13 казак пісьменніка змешчаны ў школьных падручніках.

Першая кніга апавяданняў і казак для дзяцей “Вавёрчына дзякуй” выйшла ў снежні 1975 года ў выдавецтве “Мастацкая літаратура”. У 1986 годзе ў часопісе “Бярозка” з’явілася яго аповесць “Цвёрды арэшак”, у якой аўтар закрануў тэму дзіцячай злачыннасці, паказаў негатыў у паводзінах падлеткаў, жорсткасць у адносінах адзін да аднаго.

Творчым стаў 1997 год – выйшлі дзве кнігі: для маленькіх – зборнік казак “Чаму сонца рана ўстала?” і для дарослых – зборнік вершаў “Тры свечкі”

У 1998 годзе Расціслаў Бензярук быў прыняты ў Саюз пісьменнікаў Беларусі.

У 2004 годзе выдадзены яшчэ адзін зборнік казак пісьменніка – “Зайцаў кажушок”. Казкі Расціслава Мацвеевіча прывабліваюць чытачоў навізной задум і сюжэтаў, займальнасцю, гумарам, сапраўднай казачнасцю, сваёй змястоўнасцю, уменнем бачыць незвычайнае ў звычайным, сонечнай дабрынёй.

Расціслаў Бензярук – аўтар зборніка вершаў і перакладаў “Вясёлка сяміколерная” (2005), кнігі апавяданняў і аповесцей “Добры звачай” (2005), дакументальнай аповесці “Колодец памяти” (2006, у сааўтарстве з сынам Анатолем), абразкоў пра В. Вітку “Жыў на свеце дзед Васіль” (2006, у сааўтарстве з В. Крысько), зборніка нарысаў “Сорак дарог” (2007, у сааўтарстве з Анатолем Бензеруком), кніга “Аўтографы” (2008 г.), кніга казак “Патапка і яго сябры” (2013г.)

У 2006 годзе пісьменнік стаў пераможцам абласнога конкурсу сярод журналістаў на лепшы нарыс у намінацыі “Наш сучаснік”.

У 2008 годзе Расціслаў Бензярук стаў лаўрэатам прэміі імя У. Калесніка ў намінацыі “Дзіцячая літаратура”; у 2012 годзе за актыўнае супрацоўніцтва з часопісам “Вясёлка” уганараваны прэміяй імя Васіля Віткі.

Творы пісьменніка перакладаліся на славацкую, украінскую, рускую мовы.

Зараз Расціслаў Мацвеевіч Бензярук жыве ў горадзе Жабінка і працягвае радаваць чытачоў сваёй творчасцю.

на русском

Ростислав Матвеевич Бензярук родился 27 февраля 1944 года в деревне Стрыганецкия Бусни Жабинковского района в крестьянской семье. Отец Ростислава погиб в боях за Польшу незадолго до Победы, и все заботы о нелегкие семейные дела легли на плечи матери, которой пришлось самой растить сыновей – Павла и Ростислава.

Жажда к творчеству возникла у младшего из братьев еще в школьные годы. Поэтому в 1961 году после окончания Ракитницкай средней школы Ростислав поступил на филологический факультет Брестского пединститута имени А.С. Пушкина. В студенческие годы юноша написал небольшую повесть на русском языке “Судьба одинокой птицы”, ряд стихотворений, несколько рассказов для детей.

После института по распределению работал учителем русского языка и литературы в Бастынскай средней школе Лунинецкого района.

В апреле 1970 года в газете “Зорька” было опубликовано его рассказ “Ленкин характер”. С тех пор сказки, рассказы, юморески Бензерука стали часто появляться на страницах детских и взрослых периодических изданий: “Радуга”, “Березка”, “Пионер Беларуси”, “Работница и крестьянка”, “Еж”, “Красная смена”.

В 1971 году Ростислав Матвеевич вместе с семьей  вернулся в Жабинковский район, в деревню Озяты. Некоторое время он учительствовал в Азяцкай средней школе, а с 1974 года стал работать в редакции районной газеты “Сельская правда”.

Первая книга рассказов и сказок для детей “Белкина спасибо” вышла в декабре 1975 года в издательстве “Художественная литература”. В 1986 году в журнале “Березка” появилась его повесть “Твердый орешек”, в которой автор затронул тему детской преступности, показал негатив в поведении подростков, жестокость по отношению друг к другу.

В 1991 году некоторые сказки писателя были включены в коллективный сборник “Птица счастья”. Творческим стал 1997 год – вышли две книги: для маленьких – сборник сказок “Почему солнце рано встала?” и для взрослых – сборник стихов “Три свечи”

В 1998 году Ростислав Бензярук был принят в Союз писателей Беларуси.

В 2004 году издан еще один сборник сказок писателя – “Зайцев шубка”. Сказки Ростислава Матвеевича привлекают читателей новизной замыслов и сюжетов, заинтересованностью, юмором, настоящей сказочностью, своей заинтересованностью, умением видеть необычное в обычном, солнечной добротой.

Ростислав Бензярук – автор сборника стихов и переводов “Радуга сяміколерная” (2005), книги рассказов и повестей “Хороший звачай” (2005), документальной повести “Колодец памяти” (2006, в соавторстве с сыном Анатолием), иконок о В. Витке “Жил на свете дед Василий” (2006, в соавторстве с В. Крысько), сборника очерков “Сорок дорог” (2007, в соавторстве с Анатолием Бензеруком), “Автографы” (2008 г), книга сказок “Самая загадочная книга и его друзья” (2013 г.)

В 2006 году писатель стал победителем областного конкурса среди журналистов на лучший очерк в номинации “Наш современник”. В  2008 году Ростислав Матвеевич Бензярук стал лауреатом премии имени. Колесника в номинации “Детская литература”, в 2012 году за активное сотрудничество с журналом “Радуга” удостоен премии имени Василя Витки.

Произведения писателя переводились на словацкий, украинский, русский языки.

[свернуть]
Share Button

Добавить комментарий

Яндекс.Метрика