18 лютага 75 год Яўгену Будзінасу

Яўген Дамінікавіч Будзінас (18 лютага 1944 — 4 кастрычніка 2007) — беларускі пісьменнік і журналіст.

Нарадзіўся ў сям’і служачых, у 1946 годзе сям’я пераехала ў Вільнюс. Вучыўся ў школе рабочай моладзі. Вучыўся завочна ў радыётэхнічным інстытуце (спачатку ў Разанскім, пасля ў Мінскім, які скончыў у 1972 г.). Працаваў слесарам, цесляром, затым настаўнікам матэматыкі, рускай мовы і літаратуры вячэрняй школы ў пасёлку Светлы Цюменскай вобласці (1967—1968). З 1968 года знаходзіўся на журналісцкай працы ў Мінску — літаратурны супрацоўнік, загадчык аддзела ў газеце «Знамя юности» (1968—1972), уласны карэспандэнт АПН (цяпер РИА «Новости») у БССР (1972—1975), карэспандэнт часопіса «Рабочая смена» (1975—1976), спецыяльны карэспандэнт часопіса «Дружба народов» па БССР і Прыбалтыцы (з 1982). Член СП СССР (з 1986). Старшыня праўлення выдавецтва «Паліфакт. Ltd» (1991—1997). Член рэдсавета часопіса «Дружба народов».

Жыў у Мінску. Меў двух дачок і сына. Памёр 4.10.2007 у бальніцы, дзе знахадзіўся апошні тыдзень жыцця. Пахаваны ў Дудутках Мінскай вобласці.

Дэбютаваў у 1966 годзе нарысам учасопісе «Нёман». Пісаў на рускай мове. Аўтар кніг нарысаў і публіцыстыкі: «Один практический шаг» (Масква, 1983), «Дом в сельской местности» (Масква, 1985), «Действующие лица» (1986), «Преждевременный конфликт» (Масква, 1988), раман-даследавання «Промежуточный человек» (1990), аўтабіяграфічных раманаў «Дураки» (Масква, 2001), «Давайте, девочки» (Масква, 2007). Выдавец серыі «Итоги века». Лаўрэат прэміі Саюза журналістаў СССР (1985).

У 1994 г. стварыў музейны комплекс старадаўніх народных рамёстваў і тэхналогій «Дудуткі» (Мінская вобл.).

на русском

Евгений Доминикович Будинас (белор. Яўген Дамінікавіч Будзінас) (18 февраля 1944 — 4 октября 2007, Минск) — белорусский писатель и журналист.

Родился в семье служащих, в 1946 году семья переехала в Вильнюс. Учился в школе рабочей молодежи. Учился заочно в радиотехническом институте (сначала в Рязанском, потом в Минском, который окончил в 1972 г.). Работал слесарем), плотником, затем учителем математики, русского языка и литературы вечерней школы в посёлке Светлый Тюменской области (1967—1968). С 1968 года находится на журналистской работе в Минске — литературный сотрудник, заведующий отделом в газете «Знамя юности» (1968—1972), собственный корреспондент АПН в БССР (1972—1975), корреспондент журнала «Рабочая смена» (1975—1976), специальный корреспондент журнала «Дружба народов» по БССР и Прибалтике (с 1982). Член Союза писателей СССР (с 1986). Председатель правления издательства «Полифакт. Ltd» (1991—1997). Член редакционного совета журнала «Дружба народов».

Жил в Минске. Имел двух дочерей и сына. Умер 4.10.2007. Похоронен в Дудутках.

Дебютировал в 1966 году очерком в журнале «Неман». Писал на русском языке. Автор книг очерков и публицистики: «Один практический шаг» (Москва, 1983), «Дом в сельской местности» (Москва, 1985), «Действующие лица» (1986), «Преждевременный конфликт» (Москва, 1988), романа-исследования «Промежуточный человек» (1990), автобиографических романов «Дураки» (Москва, 2001), «Давайте, девочки» (Москва, 2007). Издатель серии «Итоги века». Лауреат премии Союза журналистов СССР (1985).

В 1994 г. создал Музейный комплекс старинных народных ремесел и технологий  «Дудутки», где воссоздана жизнь белорусской провинции XIX века.

[свернуть]
Share Button

Добавить комментарий

Яндекс.Метрика